Z pamiętnika wściekłej żony - Diary of a Mad Black Woman (2005)
Produkcja: USA
Gatunek: Dramat, Komedia
Data Premiery: 2005-02-25 (Świat), 2005-12-09 (Polska)
Reżyser: Darren Grant
Scenariusz: Tyler Perry
Zdjęcia: David Claessen
Muzyka: Camara Kambon
Czas trwania: 116 min.
Dystrybucja: Monolith Films
Obsada:
Kimberly Elise: Helen McCarter
Steve Harris: Charles McCarter
Shemar Moore: Orlando
Tamara Taylor: Debrah
Cicely Tyson: Myrtle
Lisa Marcos: Brenda
Tyler Perry: Brian, wójek Joe, babcia Madea
| |
„…gdy ktoś Cię zrani, zyskuje nad Tobą władzę, zachowa ją, dopóki mu nie wybaczysz – wybacz, a potem wybacz sobie”.
…ona – piękna, wrażliwa kobieta, oddana i wzorowa żona; on – wzięty adwokat, bogaty i ambitny mąż.
Małżeństwo „publicznie” idealne, lecz za zamkniętymi drzwiami, dalekie od wszelkich ideałów.
Ona – Helen, to centralna bohaterka tego filmu, która tego jedynego dnia ich 18-tej rocznicy pożycia małżeńskiego, otrzymuje coś, co odbiera jej wszystko…
„Diary of a Mad Black Woman” to dzieło stworzone na podstawie popularnej sztuki teatralnej Tylera Perry, pod tym samym tytułem, który nie tylko napisał scenariusz do filmu, ale również wyprodukował go i wcielił się w niejedną z postaci.
Poruszane są tu niesamowicie ważne tematy: począwszy od agresji względem kobiet, nałogu narkomanii, bólu cierpienia, odrzucenia i zagubienia, po więzi rodzinne, wiarę, miłość oraz siłę przebaczenia, a wszystko idealnie połączone humorem babci Madei.
Film poruszył miliony. Czy na Tobie również zrobi wrażenie?
Za reżyserię „Z pamiętnika wściekłej żony” odpowiada Darren R. Grant („Just Dance! – Tylko Taniec”), dla którego był to debiut przy pełnometrażowej fabule. Wcześniej zrealizował wiele teledysków dla takich sław, jak: Destiny's Child, Aaliyah, Jermaine Dupri, Jewel czy Missy Elliot.
Tylor Perry („Madea’s Family Reunion” (2006), „Daddy’s Little Girls” (2007), „Why Did I Get Married?”(2007)) twórca (scenarzysta/producent) owego filmu, to dla mnie postać wybitna. Jest to człowiek, który spełnił swoje „amerykańskie marzenie”, zaś jego historia wzbicia na wyżyny Hollywood – inspirująca! Napisał i wyprodukował wiele przedstawień teatralnych, m. in.: „I Can Do Bad All By Myself” - w której to po raz pierwszy pojawia się postać sławnej Madei - mądrej, enigmatycznej i czasami nie przestrzegającej prawa czarnej kobiety, którą Perry uosabia jako połączenie swojej matki, ciotki i sióstr.
Po raz pierwszy w 2005 roku Tylor Perry doczekał się „wielkiego ekranu”, zrealizowano recenzjonowany przez mnie film: Z pamiętnika wściekłej żony i zajęła ona 1 miejsce w amerykańskim box office, zarabiając przy budżecie 5 milionowym, tylko w samych USA, aż 60 milionów. Tyler Perry zagrał w filmie potrójną rolę. Dodam, iż wielki sukces obrazu był zaskoczeniem dla krytyków i ludzi z branży filmowej, którzy dotąd nie słyszeli o Perrym.
Od tej pory jego kariera i sława ruszyły rychło do przodu, ale: Słuchając Tylora Perry usłyszysz człowieka, który nie zapomniał o osobach, które pomogły mu osiągnąć szczyt samej góry, gdy kiedyś mógł marzyć jedynie o wspinaczce.
Film zdobył pięć nagród BET Comedy (film roku, reżyseria, scenariusz, role Elise i Perry'ego), dwie nagrody Black Movie (scenariusz, rola Elise) oraz dwie nagrody Image (role Elise i Cicely Tyson).
Obsada filmu: otóż w postać tytułowej bohaterki Helen, wcieliła się Kimberly Elise – dla mnie strzał w dziesiątkę, aktorka zagrała w sposób tak przekonujący, że chwilami „czuło się jej ból”. Wielokrotnie nagradzana aktorka ma w dorobku filmy, takie jak: „Desperatki”, „Pokochać”, „John Q”, „Przynęta”, „Kandydat” i serial „Gliniarz z dżungli”. Rolę jej męża powierzono Steve'owi Harrisowi, który jest pamiętany z licznych produkcji telewizyjnych: seriale: „Ally McBeal”, „Szpital Dobrej Nadziei”, „The Practice” i kinowych: „Sekta”, „Raport mniejszości”, „Wszystko się wali”. Jego rola w filmie wypadła dobrze – jednostajnie surowy wyraz twarzy, momentami szyderczy, wręcz wredny uśmiech. W filmie pojawiają się też: Tamara Taylor (seriale „Sześć stóp pod ziemią”, „Zagubieni”) i Shemar Moore („Bracia”, „Motyw”) - tu również aktorsko bardzo dobrze – zagubiony, lecz pełen ciepła Orlando, uosabia ideał mężczyzny niemal każdej kobiety.
Film oprawiony jest piękną, delikatną muzyką, romantyczne czarne kawałki dodają odpowiedniego klimatu i nastroju, m.in. „One of Us” - Cheryl Pepsii Riley, „Sick and Tired” - Monica.
„Diary of a Mad Black Woman” to swoiście smutny pamiętnik skrzywdzonej i zagubionej kobiety, która najpierw w swoim „idealnym” małżeństwie próbuje odnajdywać miłość, by z biegiem czasu podejmować próby odnalezienia siebie i swojego życia po prostu…
Opatrzność zsyła jej nową miłość na złamane serce, by „znów uwierzyła w Bajki…”. Wspierana przez charyzmatyczną ciotkę Madeę, przychodzi jej dokonać wielu wyborów, lecz ten jeden najważniejszy „raz” przyjdzie jej wybrać nade wszystko…
Historia w tym filmie nie skupia się tylko na naszej Helen. Szczególną uwagę przyciąga tutaj dramat rodziny jej kuzyna Briana i jego żony narkomanki, jak to w życiu bywa i w tej rodzinie najmocniej cierpią dzieci. Czy uda im się poukładać stracone więzi rodzinne i wygrać z nałogiem?
Dla mnie „Diary of a Mad Black Woman” to obraz niezwykły. Dostrzeżony na świecie, otrzymał wiele nominacji, wyróżnień i nagród. Zapewniam, że trafia zarówno do kobiet, jak i mężczyzn szczególnie. Zaś twórczość Tylora Perry mnie osobiście zachwyca. Czekam na kolejne jego odsłony.
Ocena Filmu: 

By iruka

Nadesłane dnia: 2010.02.02
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Wyłączność do recenzji posiada Serwis www.kinomaniaki.com Dodane: Czwartek, Luty 04, 2010 Recenzent: iruka Wynik:      odsłon: 408 Język: pol
|